اسلام خارج مىشود . لذا كسى كه علناً در صلح حديبيه به پيغمبر - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - اعتراض كند و آن را نپذيرد يا در مسألهء متعه حج حكم خدا را كه از زبان پيغمبر - صلى اللَّه‌عليه وآله وسلّم - مىشنود قبول نكند اسلامش زير سؤال مىرود . ايمان به پيغمبر و رسالت او - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - بايد مطلق باشد و انكار هر يك از اين دو حكم با اينكه از پيغمبر - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - شنيده بود با اسلام سازگار نيست و از همه بالاتر رد او بر پيغمبر - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - در مسألهء وصيت بود كه فرمود : « دوات و لوح برايم بياوريد تا بنويسيم چيزى را كه پس از من هرگز گمراه نگرديد » . ولى او با آن حضرت مخالفت كرد و آن كلمه خبيثه و اهانت آميز را به رسول خدا - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - گفت . رسول خدايى كه خداوند در شأنش فرموده : « و ما يَنْطِقُ عَنِ الهَوى انْ هُوَ الّا وَحىٌ يُوحى » « 1 » . و رسول خدا - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - را در چنان حال دشوار به آن صورت كه در حضورش لغو گفتن و اختلاف بسيار شد ، آزار داد . « فانا للَّه وَ انّا الَيْهِ راجِعُونَ » .

--> ( 1 ) - سورهء نجم ، آيهء 3 .